Je hebt nu een beetje een idee wat je voorland is. Toch ben je nog erg thuis in het oude land, zij het niet echt overtuigd en in vrede. Je weet hoe't er in dat oude land toegaat, je kent er de vreugde en de pijn van, de blije en de verdrietige momenten. Je hebt er de meeste tijd van je leven doorgebracht. Ook al weet je dat je er niet hebt gevonden wat je hart verlangt, je blijft eraan gehecht. Het zit in je botten.



Nu is het je duidelijk geworden dat je dat oude land moet verlaten en het nieuwe land moet binnengaan waar je Geliefde woont. Je weet dat hetgeen je in het oude land hielp en richting gaf hier niet meer werkt, maar waar kun je dan nog van op aan? Je moet nu vertrouwen dat je in het nieuwe land zult vinden wat je nodig hebt. Het betekent afzien van wat voor jou zoveel waarde heeft gekregen: aanzien, succes, en ook sympathie en bewondering.

Vertrouwen is heel moeilijk, omdat je niets hebt om op terug te vallen. Toch kan 't niet zonder vertrouwen. Nieuw land wacht je, daarheen word je geroepen, en je moet er zonder bescherming en kwetsbaar naartoe.

Het is net of jij almaar heen en weer de grens oversteekt. In het nieuwe land beleef je een tijdlang echte vreugde. Maar dan word je bang en begin je terug te verlangen naar alles wat je achtergelaten hebt, en dus ga je terug naar het oude land. Tot je schrik ontdek je dat het oude land zijn bekoring verloren heeft. Durf een paar stappen verder te zetten in het nieuwe land, en vertrouw erop dat je je er elke keer dat je er binnengaat meer op je gemak zult voelen en het er langer zult kunnen volhouden.

Henri Nouwen, Binnen geroepen